چهره هاسلبریتی ایرانی

تمسخر مژگان صابری بازیگر مبتلا به اوتیسم فیلم شعله ور ؛ به همراه عکس

مجله اینترنتی کولاک مژگان صابری؛ بازیگر فیلم «شعله ور» است که در کنفرانس خبری جشنواره فیلم فجر، سوژه خنده و تمسخر و توهین عده ای از خبرنگاران و کاربران فضای مجازی قرار گرفت. آنها که در ابتدا چیزی از وضعیت صابری نمی دانستند معتقد بودند این بازیگر یا در حال ژست گرفتن است و یا چیزی مصرف کرده است!

اینستاگرام، توییتر و حتی سایت های خبری ظاهرا معتبر پر شد از جوک و تمسخر عده زیادی از کاربران. تا اینکه خبر رسید که مژگان صابری اوتیسم دارد. عده ای به رو نیاوردند، عده ای پست و کامنتهایشان را پاک کردند، عده ای با شرمندگی عذرخواهی کردند، عده ای دیگر هم معترض شدند که اصلا چرا شخصی با چنین شرایطی باید به داخل جامعه بیاید؟ اگر او اینقدر “مریض” است چرا او را به کنفرانس مطبوعاتی “آورده اند”؟ اصلا چطور با وجود اینهمه “مشکل” فیلم بازی کرده…

واقعیاتی در خصوص بیماری مژگان صابری

۱- با وجود اینکه دامنه اطلاع رسانی در مورد اوتیسم و شرایط مشابه بسیار گسترده تر شده، هنوز اوتیسم و اسپرگر و اختلال های مشابه به درستی شناخته نشده و جمعیت زیادی حین مواجهه با این افراد، نمی توانند تشخیص بدهند که فرد اوتیسم دارد یا نمی دانند چه کنند (و یا مسخره می کنند).

متاسفانه گسترش مواد روانگردان و تبعات ناشی از آن، امکان اشتباه و قضاوت عجولانه را بیشتر کرده اما مهم این است که مردم در مواجهه با کسی که رفتاری متفاوت دارد، لحظه ای تردید کنند که شاید فرد اوتیسم و اختلال های مشابه دارد، پیش از آنکه محکم و قاطع قضاوت کنند که “مواد زده” و او را دستمایه تمسخر و طنز قرار دهند.

۲- اوه، این بازیگر اوتیسم دارد؟! پس چرا نگفتند “مریض” است؟ چرا او را به کنفرانس مطبوعاتی “آورده اند”؟ اصلا چرا باید در جایی به این شلوغی حاضر شود؟ این فرد چطور توانسته فیلم بازی کند؟ تک تک این سوالات نشان می دهد که چند پیشداوری عمومی (و غلط) نسبت به اوتیسم و شرایط مشابه (و معلولیت های جسمی) وجود دارد:

معلولیت ها، اوتیسم و شرایط مشابه، مساوی “بیماری” تلقی می شوند. عده ای فکر می کنند کسانی که اینقدر “مریضند”، باید از طرف دیگرانِ غیربیمار کنترل شوند و به جایی شلوغ “آورده” شوند یا نشوند. آنها نباید وارد جامعه شوند، باید در خانه بنشینند و فعالیت اجتماعی نداشته باشند.

در حالی که همه این گزاره ها از اساس غلط و نادرستند. بسیاری از معلولیت های جسمی و شرایط متفاوت فکری، بیماری نیستند. بسیاری از افرادی که این شرایط را دارند، خودشان می توانند تصمیم بگیرند و عمل کنند. سهم آنها از فرصت ها و امکانات اجتماعی نیز به اندازه سهم تک تک افراد جامعه است و به صرف اینکه معلولیت یا شرایطی متفاوت دارند، نباید از هستی اجتماعی ساقط شوند.

هیچ فردی حق ندارد به دیگری که به نوعی متفاوت است، توصیه کند “با این شرایط بهتر نبود در خانه می ماندی؟” این دلسوزی و خیرخواهی نیست؛ توهین است و پایمال کردن حق یک نفر. اوتیسم به معنی در خانه نشستن نیست. فردی که معلولیت جسمی و یا اوتیسم دارد و خانواده او، همانقدر حق دارند در پارک و سینما و اتوبوس و شهربازی و خرید و رستوران حاضر شوند که دیگریِ غیر معلول و غیراوتیسم.

۳- حضور مژگان صابری که گفته شده اوتیسم دارد، در مقابل دوربین های خبرنگاران، هرچند باعث شد مورد تمسخر و توهین قرار بگیرد، چند نکته مفید هم دارد: دوربین ها روی اوتیسم زوم کرده اند و شکارش کرده اند، مردم ببینید! اوتیسم همین است، و البته روی طیفی بزرگ، حالتها و رفتارهای افراد اوتیستیک متفاوت است.

این رویارویی دوربین ها و فرد، کمک می کند به شناخته شدنِ هرچه بیشتر این شرایط. مردم می بینند، قضاوت می کنند، حتی مسخره و توهین می کنند، اما در نهایت، عده ای می فهمند و یاد می گیرند. افراد دارای اوتیسم هم باید در جامعه و مقابل دوربین ها باشند و خودشان را با همه تفاوت هایشان نشان دهند.

* نگین حسینی، روزنامه نگار و فعال حقوق معلولیت

 

وبگردی

نوشته های مشابه

۱۶ دیدگاه

  1. گزارش بسیار خوبی بود ، آفرین به این خانم و پشتکارش و احسنت به سازندگان این فیلم که فرصت به نمایش گزاشتن استعداد رو به این خانم دادن . براشون آرزوی موفقیت میکنم.

  2. واقعا متاسفم برای جامعی که در آن زندگی میکنم
    چرا باید خبرنگارانمان اینقدر عجولانه قضاوت نمایند مخاطبانشان را، افسوس

  3. سلام خداروشکر یه نفر پاسخ این همه بیشعوری رو داد واقعا متاسفم شدم واسه یه سری خبرگزاری و مجله های بیخودی که فقط به دنبال جذب مخاطب و فروش و بازدید بیشتر هستن …امیدوارم از تعداد این بیشعورها کم بشه

  4. با سلام خدمت شما:
    بنده بعنوان یک روانشناس بالینی که با مشکلات اینگونه بیماران آشنایی دارم، باید به ارادهء خانم مژگان صابری تبریک بگویم که به رغم شرایطی که حضور در جمع وی را آزار می دهد اما در آنجا حضور پیدا کرد.
    در آخر به خانم صابری و خانواده وی که او را حمایت کردند تا به چنین جایگاهی برسد، صمیمانه تبریک عرض می کنم.
    بنده فیلم را ندیده ام اما بدان هر چه بازی کرده باشی باز هم از هر ستاره ای، ستاره تر هستی چون بر جبر فائق آمدی.
    با سپاس

  5. ممنون از گزارش و گزارشگر
    و تبریک به این خانم بازیگر که انقدر توانایی داره و جسارت اینکه با وجود ناراحتی ، مسیرش رو ادامه داد

    من اوتیسم رو کاملا میشناسم و میدونم چقدررررررر سخته و آزاردهنده که در چنین شرایطی بتونی با محیط شلوغ و مرکز توجه بودن کنار بیای
    شاید دلیل ناشناخته موندن اوتیسم و عجیب بودن رفتار ایشون واسه مردم هم همینه که اکثر اوتیسمی ها وارد جامعه نمیشن و در انظار قرار نمیگیرن ، برای همین مردم هم نمیبیننشون و آگاه نمیشن از چنین حالت و رفتاری.

    بهرحال این موضوع باعث شد بفهمیم چقدر مردمان زود قضاوت کن و بی اطلاعی داریم !!!!!!!!!!!

  6. اینم اضافه کنم که صبر ، متانت ، شخصیت و رفتار این خانم بازیگر ، از خیییییییییلی از افرادی که هیچ ناراحتی ندارن و بظاهر سالمن ، بهتر و کاملتر بود

    اگه فیلم مصاحبه ایشون با آپارات رو ببینید متوجه میشید
    چقدر متین ، مهربان ، آرام و با شخصیت صحبت میکنه

  7. خیلی بی انصافی در مورد این اشخاص بخوایم کوته فکری کنیم اونم حق همه کارای که همه دارن رو داره هیج فرقی هم بین انسان نیس .سالم بودن سیستم بدن نشونه انسان بودن نیس !!!!!

  8. از اونجاییکه فرزند من هم اوتیسمه به لطف خدا مجهز به آخرین اطلاعات مرتبط با اوتیسم در دنیا هستم
    طبق تکست ۲۰۱۶ انجمن روانشناسی آمریکا آخرین تعریف از اوتیسم افزایش سیناپس های نوروتیک و عذم حذف طبیعی اونهاست به عبارت ساده افزایش بیش از حد سیم کشی های داخل مغز
    یعنی اگه برای روشن کردن یه چراغ یه کلید و یک سیم نیاز باشه ما بجای یک سیم هزار سیم بین کلید و چراغ داشته باشیم اتفاقی که می افته اینه که در داخل مغز ارتباط داخل اجزای مغزی مختل میشه و همین باعث مشکلات مختلف ذهنی میشه که شبیه برخی علائم در بیماری های دیگه است
    فعلا برای این بیماری درمان قطعی وجود
    فعلا درمان قطعی نداره بغیر از تکنیک مهندسی معکوس مثل کاردرمانی و رفتار درمانی که با تکنیم فشار بر فرد بیمار سعی میشه فرد اوتیستیک خودش رو از دست صداها و حواس مختلفی که در مغزش وجود داره رها کنه و رفتار و گفتاری معقول و معتدل داشته باشد که مشخصه خیلی سخته آدم صب تاشب تو مغزش پر صدا و نور و احساس های قر و قاطی باشه و بخواد عادی رفتار کنه

  9. به نظر من رفتار خیلی عجیبی هم نداشت که اینقدر سر و صدا کردن . بسیاری از دانشمندان بنام هم همین بیماری را داشتند و حتی در کشورهای پیشرفته از بعضی از استعداد های خاص این افراد نهایت استفاده را برده اند نه تمسخر .

  10. احسنت ، به این خانم که می دونسته ، مسخره میشه ، ولی با این وجود از اجتماع دوری نکرده ، این جرات واقعیه ، امیدوارم مردم و رسانه ها باعث دلسردی ایشون نشن ، بازی شون هم خیلی خوب بود . رفتارشون هم جور خاصی نبود زیادی بزرگ شد .

  11. طرف خودش گفته اوتیسم نداره،عوامل فیلم گفتن اوتیسم نداره،شما چطور با قطعیت می فرمایین که داره و بعد تحسین و تمجید و نکوهش بقیه!خب چرا سعی دارین حرکاتشو به اوتیسم ربط بدین؟حالا اوتیسم نبود یه اختلال دیگه.اینهمه اتفاقات و حرکات جورواجور بازیگران کشور ما،این هم روش

  12. بازیگری دنیای عجیبی دارد،دنیایی که برای دیده شدن ممکن است فرد به کارهای محیرالعقول متوسل شود،این خانم شاید باید ده دوازده سال از فعالیتش میگذشت تا در تیررس مخاطبان قرار میگرفت،اما در نشست خبری خود را چنان به نمایش گذاشت که سالها فراموش نمیشود.نشخص شده او بیمار نیست و به قول دوستانش تم زندگی اش اینگونه است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن