سرهنگ رحمانی خلبان جنگنده میگ ۲۹ سقوط کرده که بود؟ + عکس

یعنی ۶۳۷۸ روز از آخرین سانحه پایگاه گذشته. یعنی ۶۳۷۸ روز است که خلبان‌ها سالم تیک‌آف کرده و سالم به پایگاه برگشته‌اند. یعنی ۶۳۷۸ روز است که خون از دماغ کسی نیامده. تابلوی پایگاه تبریز، اما در همان چهارشنبه یکباره صفر شد. صفر شد و دل چند هزار نفر پرسنل پایگاه را هم خالی کرد. محمدرضا رفته بود. تیک‌‍‌آف کرده بود اما خبری از او نبود! نه از خودش خبری بود نه از پرنده آبی‌رنگ و تازه اورهال شده قبراقی که قرار بود سرحال بودن خودش را به محمدرضا نشان دهد.

از سال‌های دورتر، از زمانی که دانش‌آموز بود و کوچه و خیابان‌های دولت‌آباد شهرری را برای رسیدن به مدرسه بالا و پایین می‌کرد، عشق فرامرز قریبیان افتاده بود توی دلش. ساموئل خاچیکیان مرحوم چه می‌دانست با «کانی‌مانگا» و واگذار کردن نقش خلبانی که هواپیمایش مورد اصابت قرار گرفته و در معرض اسارت بعثی‌هاست، چه کاری به دل یک نوجوان پایین‌شهری می‌کند.

احتمالا خیلی‌ها نمی‌دانند از همان سال ۱۳۷۳ تا ۲۵ سال بعد، زمانی که محمدرضا استادخلبان دو پرنده آهنی جنگی شده بود هنوز عشق قریبیان توی دل محمدرضا بود. به دوستان نزدیکش گفته بود لحظه‌شماری می‌کند برای جشنواره فیلم فجر و فیلم سینمایی «خروج» ابراهیم حاتمی‌کیا تا دوباره بازیگر محبوبش را این بار روی پرده سینما و در فیلم یک کارگردان بزرگ دیگر سینما ببیند. همین‌جا بد نیست ایده علی رستگار را هم مطرح کنیم و این پیشنهاد را به ابراهیم حاتمی‌‎کیا و سازمان هنری رسانه‌ای اوج بدهیم که خانواده محمدرضا را به عنوان مهمان ویژه نمایش فیلم سینمایی خروج در جشنواره فیلم فجر به پردیس سینمایی ملت دعوت کنند.

حالا که در خواندن این سطرها هستید، اندک بقایایی که از پیکر محمدرضا باقی مانده در تبریز تشییع شده و احتمالا برای دفن راهی تهران هم شده. هدف‌های بزرگ، آدم‌های بزرگ هم می‌خواهند. پروازهای بزرگ، مردان بزرگ می‌طلبند. محمدرضا آخرین پرواز و بلکه بزرگ‌ترین پرواز زندگی‌اش را تجربه کرد. پروازی که آسان البته به‌دست نیامد. قرب و رضای پروردگار چیزی نیست که بهای کمی داشته باشد. محمدرضا مرد روزهای سخت بود.