موارد مصرف کلونیدین | کلونیدین چه عوارضی دارد؟

مجله اینترنتی کولاک ، ترجمه: سمیرا فیض آبادی: کلونیدین ممکن است باعث ایجاد سرگیجه، سبکی سر و خستگی ناگهانی شود. این اتفاقات بیشتر در اوایل شروع مصرف کلونیدین شایع هستند. برای جلوگیری از این مشکل، آرام از خواب بیدار شوید،  ابتدا پای خود را روی زمین بگذارید تا چند دقیقه صبر کنید.

قرص های کلونیدین به تنهایی یا در ترکیب با داروهای دیگر برای درمان فشار خون بالا استفاده می شود. همچنین قرص‌های کلونیدین (کاپوی) به تنهایی یا به صورت ترکیبی با داروهای دیگر به عنوان بخشی از برنامه درمان برای کنترل نشانه های اختلال بیش فعالی و کمبود توجه (ADHD، مشکل  در تمرکز، اقدامات  کنترل کننده و آرام کردن و کم تحرک کردن یک کودک نسبت به دیگر همسن و سال‌هایش) در کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کلونیدین فشار خون بالا را با کاهش ضربان قلب و آرام کردن رگ های خونی درمان می کند؛ به طوری که خون می‌تواند به راحتی در بدن جریان یابد. آن دسته از قرص های کلینیدین که تاثیر طولانی‌تری دارند،  ممکن است با اثر گذاری روی بخشی از مغز  که  توجه و تکانشگری را کنترل می کند، بتواند بیش فعالی را درمان کند.

بیماری فشار خون یک ناراحتی رایج در میان مردم است که اگر درمان نشود می‌تواند به مغز، قلب، رگ‌های خونی، کلیه‌ها و دیگر بخش‌های بدن آسیب وارد کند. آسیب دیدن این اندام‌‌ها ممکن است باعث بیماری قلبی، حمله قلبی، نارسایی قلبی، سکته مغزی، نارسایی کلیه، از دست دادن بینایی و مشکلات دیگر شود. علاوه بر مصرف دارو، تغییر ایجاد کردن  در شیوه زندگی نیز به کنترل فشار خون کمک می کند. این تغییرات عبارتند از داشتن رژیم غذایی کم چربی و کم نمک، حفظ تناسب اندام، ورزش کردن روزانه به مدت ۳۰ دقیقه,  عدم مصرف سیگار و مشروبات الکلی.

نحوه استفاده از داروی کلونیدین

کلونیدین قرص‌هایی هستند که غالبا تاثیر طولانی مدتی خواهند داشت. قرص معمولا دو بار در روز در فواصل دور از هم و مشخصی همراه با غذا یا بدون غذا مورد استفاده قرار می‌گیرند. این قرص را یک بار در روز هم می‌توان استفاده کرد. دستورالعمل های درج شده روی برچسب تجویزی را با دقت بخوانید و از پزشک یا داروساز بخواهید که هر بخشی را که نمی دانید توضیح دهند. این قرص را به همان مقدار که برایتان تجویز شده مصرف کنید؛ نه بیشتر و نه کمتر. قرص‌های کلونیدین جویدنی و له کردنی نیستند. باید آن را قورت بدهید. ممکن است پزشک معالج شما تجویز این قرص برایتان را از دوز پایین شروع کند و به تدریج دوز آن را بالا ببرد.

کلونیدین ممکن است به کنترل بیماری شما کمک کند اما آن را درمان نخواهد کرد. حتی اگر احساس کردید خوب شده‌اید  مصرف کلونیدین را ادامه دهید. مصرف کلونیدین را بدون مشورت کردن با پزشک خود متوقف نکنید. اگر به طور ناگهانی مصرف کلونیدین را متوقف کنید، می تواند موجب افزایش سریع فشار خون و بروز علائمی مانند نگرانی، سردرد و لرزش غیرقابل کنترل بخش‌هایی از بدن شود.

استفاده‌های دیگر دارو کلونیدین

کلونیدین نیز در درمان ناراحتی‌های دیگری مانند دیسمنوره (قاعدگی دردناک)، فشار خون بالا (مواقعی که فشار خون شما بسیار زیاد است)، سندرم توروت (مواقعی که نیاز به انجام حرکات تکراری دارد یا صداهای تکراری یا کلمات)، گرگرفتگی های یائسگی و مصرف الکل و مواد مخدر (مواد مخدر) مورد استفاده قرار می‌گیرد. کلونیدین همچنین به عنوان دارویی کمک کننده در درمان ترک سیگار و تشخیص فئوکروموسیتوما (تومورهایی که بر روی غده در نزدیکی کلیه ایجاد می شود و ممکن است باعث فشار خون بالا و سرعت ضربان قلب) شود، مورد استفاده قرار می گیرد. با پزشک خود در مورد خطرات احتمالی استفاده از این دارو برای وضعیت خود مشورت کنید.

قبل از مصرف کلونیدین چه اقدامات احتیاطی خاصی باید انجام دهید؟

اگر به کلونیدین حساسیت یا آلرژی دارید به پزشک یا داروساز خود اطلاع بدهید.

به پزشک و داروساز خود بگویید چه داروهای تجویزی و غیر تجویزی، ویتامین ها، مکمل های غذایی و محصولات گیاهی دیگری مصرف می کنید و یا قرار است مصرف کنید.

اگر سابقه  سکته مغزی، حمله قلبی یا بیماری قلبی یا کلیوی داشته اید، به پزشک خود اطلاع دهید.

اگر باردار هستید، قصد باردار شدن یا شیردهی دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. اگر در هنگام مصرف کلونیدین باردار شوید، با پزشک خود تماس بگیرید.

در صورتی که ۶۵ سال یا بیشتر دارید، با پزشک خود در مورد خطرات و مزایای استفاده از کلونیدین صحبت کنید. افراد  سالخورده معمولا نباید از کلونیدین استفاده کنند، زیرا مصرف این دارو برای افراد سالخورده خیلی مناسب نیست.

اگر جراحی دارید، از جمله جراحی دندان، به دکتر یا دندانپزشک بگویید که کلونیدین مصرف می کنید.

شما باید بدانید که کلونیدین ممکن است باعث ایجاد خواب آلودگی یا سرگیجه شود. بعد از مصرف این دارو رانندگی نکنید تا بدانید که نسبت به نحوه تاثیر این دارو روی خودتان آگاه شوید.

در هنگام مصرف کلونیدین از پزشک خود در مورد استفاده از الکل بپرسید. الکل می تواند عوارض جانبی کلونیدین را بدتر کند.

شما باید بدانید که کلونیدین ممکن است باعث ایجاد سرگیجه، سبکی سر و خستگی ناگهانی شود. این اتفاقات بیشتر در اوایل شروع مصرف کلونیدین شایع هستند. برای جلوگیری از این مشکل، آرام از خواب بیدار شوید،  ابتدا پای خود را روی زمین بگذارید تا چند دقیقه صبر کنید.

پزشک ممکن است یک رژیم کم نمک یا کم سدیم تجویز کند. این نکات را با دقت دنبال کنید.

این دارو چه عوارض جانبی دارد؟

کلونیدین ممکن است عوارض جانبی ایجاد کند. اگر هر یک از این علائم یا موارد ذیل را مشاهده کردید به پزشک خود اطلاع بدهید:

دهان خشک

خستگی

ضعف

سردرد

عصبی

کاهش توانایی جنسی

حالت تهوع

استفراغ

یبوست

برخی از عوارض جانبی می تواند جدی باشد. اگر علائم زیر را تجربه می کنید، بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید یا به درمان های اورژانسی بپردازید:

جوش

کهیر

تورم صورت، گلو، زبان، لب ها، چشم ها، دست ها، پاها، مچ پا، و یا قسمت پایین پاها

مشکل بلعیدن یا تنفس

خرخر کردن

کلونیدین ممکن است عوارض جانبی دیگری ایجاد کند. اگر مشکلات غیرمعمول دیگری مشاهده کردید، با پزشک خود تماس بگیرید.

نحوه نگهداری از کلونیدین

این دارو را در ظرفی که در آن قرار گرفته است، محکم بسته و در دسترس کودکان قرار ندهید. آن را در دمای اتاق  نگه داشته و از قرار گرفتن آن  در گرما و رطوبت بیش از حد (در حمام) بپرهیزید.

اطلاعات تکمیلی درمورد کلونیدین

در تمام قرار ملاقات ها با دکتر خود حضور پیدا کنید. فشار خون شما باید به طور مرتب بررسی شود تا واکنش شما نسبت به کلونیدین مشخص شود.

پزشک شما ممکن است از شما بخواهد پالس (ضربان قلب) خود را هر روز چک کنید و به شما خواهد گفت که چقدر سریع باید باشد. از دکتر یا داروساز خود بخواهید تا به شما آموزش دهد که چگونه نبض خود را بگیرید. اگر نبض‌تان کندتر یا سریعتر از آنچه که باید باشد بود، قبل از مصرف این دارو در آن روز، با پزشک خود تماس بگیرید.

برای از بین بردن خشکی دهان ناشی از مصرف کلونیدین، آدامس یا آب نبات بدون قند بخورید.

اجازه ندهید دیگران از داروی تجویز شده برای شما استفاده کنند.

مهم است که شما یک لیست کتبی از تمام داروهای تجویزی و غیر تجویزی (بدون نسخه) که مصرف می کنید، و همچنین هر گونه محصولات دیگری مانند ویتامین، مواد معدنی یا سایر مکمل های غذایی که در برنامه‌تان دارید را همراه داشته باشید. شما هر بار که با یک پزشک دیدار می کنید یا در بیمارستان بستری هستید، باید این لیست را همراه داشته باشید. همچنین این اطلاعت مهم این گونه در مواقع اضطراری هم به صورت آماده در دسترس شماست.

منبع: medlineplus