چگونه قاچ های ساعتی تعیین شد؟

مجله اینترنتی کولاک : پیش از تعیین قاچ های ساعتی، آشفتگی های بسیاری در کارهای مردم، مخصوصا در تطبیق برنامه ی حرکت قطارها پیش می آمد. در ایالات متحده ی آمریکا برای آن که به این آشفتگی پایان داده شود، استفاده از قاچ های استاندارد ساعتی آغاز شد!

در سال ۱۸۸۴ میلادی در شهر واشنگتن، کنفرانسی برای تدوین مناسب ترین روش تعیین زمان در نقاط مختلف جهان، تشکیل شد. در این کنفرانس، کره ی زمین را به ۲۴ قاچ تقسیم کردند که هر قاچ، ۱۵ درجه ی طول جغرافیایی را به خود اختصاص می دهد. این یک تقسیم بندی طبیعی است؛ زیرا کره ی زمین با سرعت ۱۵ درجه در ساعت می چرخد.

در داخل هر قاچ، ساعت فرقی نمی کند و اختلاف میان یک قاچ با قاچ بعدی دقیقا یک ساعت است! گرینویچ لندن در کشور انگلستان، به عنوان مبدا محاسبه برگزیده شد. بدین ترتیب وقتی در گرینویچ ظهر باشد، در قاچ بعدی به سمت شرق، ساعت یک بعد از ظهر است. در قاچ بعدی به سمت غرب، ساعت یازده بامداد است. در شهر نیویورک که به اندازه ی پنج قاچ در سمت غرب گرینویچ واقع شده است، ساعت ۷ بامداد است.

کشور ایالات متحده ی آمریکا به ترتیب براساس نصف النهارهای هفتاد و پنجم، نودم، یکصد و پنجم و همچنین یکصد و بیستم به چهار قاچ ساعتی تقسیم بندی شده است. زمان یا ساعت معمول در این قاچ ها را زمان استاندارد ” شرقی “، ” مرکزی “، ” کوهستانی ” و نیز ” اقیانوسی ” می نامند!

در آن سوی کره ی زمین از گرینویچ، خط مقسم دیگری نیز به نام “خط بین المللی تاریخ” وجود دارد. این خط، تقریبا بر نصف النهار یکصد و هشتادم منطبق است. وقتی در گرینویچ ظهر باشد، در خط بین المللی تاریخ، نیمه شب است. هر کسی که از این خط بگذرد، بسته به این که در جهت شرق می رود یا در جهت غرب، یا یک روز عقب می افتد یا یک روز جلو!