گفتگو

گفتگوی کولاک با محمد مهدی هاشمی : رویای «سیمرغ» دارم

از بچگی عادت داشتم همیشه رنگ آبی بپوشم

محمدمهدی هاشمی متولد پانزده شهریور هزار و سیصد و هشتاد و دو، در تهران، بازیگر سینما و تلویزیون و دانشجوی رشته الکتروتکنیک است. با مهدی هاشمی که سابقه بازی و ایفای نقش در بیش از بیست فیلم و سریال تلویزیونی را در کارنامه هنری خود دارد، گفتگویی کوتاه داشته ایم که با هم می خوانیم.

گفتگو:‌ عباسعلی اسکتی

عکس: بهنوش منصوری

*چرا از این همه فعالیت هنری بازیگری را انتخاب کردید؟

به هر حال یک استعدادی بود که ما ذاتا داشتیم، یعنی من و خواهرم به بازیگری علاقه داشتیم، بازیگری  را دوست داشتیم و استعدادی بود که از قبل داشتیم.

 

*یک نقش چه ویژگی باید داشته باشد که آن را بپذیرید؟

جزو شخصیت های اصلی داستان باشد یا حداقل یکی از شخصیت های خانواده، یعنی خیلی دیگر فرعی نباشد.

 

*بیشتر دوست دارید چه نقش هایی را بازی کنید؟

بیشتر شخصیت بچه های پولدار را دوست دارم بازی کنم یا مثلا می تواند یک نقش عاشقانه باشد. فیلم های عاشقانه را دوست دارم بازی کنم، نقش منفی و شخصیت های منفی و «لاتی» را هم خیلی دوست دارم بازی کنم.

 

*و بازیگرهایی که دوست دارید در کنار آنها بازی کنید؟

امین حیایی، نوید محمدزاده، الناز شاکردوست و محمدرضا گلزار.

 

*و با چه کارگردان هایی کار کنید؟

راما قویدل، اکبر منصور فلاح، آقای مهران مدیری و هومن سیدی.

 

*فضا برای رشد جوان ها در این سینما مهیاست؟

برای سن نوجوان هایی مثل من، شانزده هفده ساله، آن فیلمی که باید ساخته شود، ساخته نمی شود. خیلی کم برای کودک و نوجوان فیلم ساخته می شود که کیفیت آن بالا و خوب باشد.

 

*مدتی کم کارتر شده اید، در این مورد صحبت می کنید؟

تا قبل از چهارده پانزده سالگی خیلی کار می کردم. یعنی یک کار که تمام می شد، می گفنتم دو تا کار دیگر دارم. پیشنهادهای زیادی می شد. یک سنی است برای نوجوان ها یا کودکان که یک سن طلایی است و خیلی پشت سر هم کار می کنند، ولی وقتی به سن بلوغ می رسید، نه بزرگ هستید و نه کوچک، یعنی نه می توانند برای نقش آدم های بزرگ انتخابتان کنند و نه کوچک. این باعث می شود که کم کار شوید، ولی مطمئن هستم تا یک سال دیگر فیس و قیافه ام جا می افتد و می توانم نقش های خوبی بازی کنم.

 

*غیر از بازیگری فعالیت دیگری دارید؟

یک مدت کیبورد می زدم، گیتار هم دارم که تصمیم دارم کلاس بروم، ولی وقت نمی کنم، تنبلی می کنم.

 

*نقشی بوده که دوست داشته باشید شما بازی کنید؟

یک فیلمی بود فیلم آقای سیامک کاشف آذر که یک پسر بچه هم سن خودم بود، کشتی می گرفت، قهرمان قصه بود و ناشنوا، نقش هومن سیدی در عاشقانه، نوید محمد زاده در مغزهای کوچک زنگ زده و حامد بهداد در فیلم پرتقال خونی را هم دوست داشتم من بازی کنم.

 

*چه پیشنهادی برای علاقه مندان به بازیگری دارید؟

کلاس های بازیگری را شرکت کنند، این کلاس ها حداقل می تواند آنها را پخته کند.

 

*فکر می کنید که خوش چهره هستید؟

در حد خود بله و در میان هم سن و سال های خودم خوب هستم.

*از چیزی که امروز می باشید، راضی هستید؟

بله، ولی رویاهای بزرگی دارم. آرزوهای بزرگی دارم که دلم می خواهد مثلا مثل پیمان معادی بازیگری شوم که نه تنها در ایران بلکه خارج از ایران هم فیلم بازی کنم. به شکلی باشد که از سینمای ایران فراتر بروم، مثل گلزار و خیلی های دیگر.

 

*شنیده ام استقلالی دو آتیشه هستید؟

از بچگی مادرم خیلی اصرار داشت استقلالی شوم، پدرم هم استقلالی تیر بود. من از بچگی عادت داشتم که همیشه رنگ آبی بپوشم و از قرمز متنفر باشم. استقلال برای من تیمی بود که عاشقش بودم، هنوز هم هر وقت می بازد، می گویم سال بعدی وجود دارد و نباید ناامید شوم. هر تیمی افت دارد، حتی رئال مادرید.

 

*تفریحات شما؟

فوتبال، بدنسازی، فیلم دیدن و سینما.

 

*چند شخصیت که دوست دارید از نزدیک ببینید؟

خسرو شکیبایی را دوست داشتم از نزدیک ببینم، زین ملیک خواننده پاکستانی، یارمالنکو بازیکن اوکراینی که فلج بود و یک باشگاه او را به سرپرستی می گیرد و بعد می شود یکی از بهترین بازیکنان دنیا.

 

*فکر می کنید ده سال دیگر کجا باشید؟

یک کارگردان موفق، یک کارگردان موفق در سن کم.

 

*به سیمرغ هم فکر می کنید؟

سیمرغ؟ اگر لیاقت آن را داشته باشم بله، یک مدت رویای آن را هم داشتم.

 

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا