تمجید حامد بهداد از علیرضا عصار: با تو حسرت ندیدن فرهاد و فروغى کم شد!

علیرضا عصار؛ خواننده نسل اول دوره آزاد شدن موسیقی پاپ در کشور است. نسلی که با او شادمهر عقیلی، فواد حجازی و چند نفر دیگر ترانه های پاپ بعد از انقلاب رونق گرفت.

حامد بهداد به بهانه تولد علیرضا عصار یاداشتی در تمجید از این خواننده منتشر کرده که می خوانید:

«یادداشتى به بهانه تولد سیّد علیرضا عصّار
چه سالها که اینجا بدون موسیقى گذشت.حسرت دیدن داریوش و شنیدن صداش از نزدیک و فرهاد و ویگن و همه شون به دل همه مون بود و موند و نشد تو خونهء خودمون حال کنیم و براى یکى از کارهاى بابک بیاتى مثلاً مثل(خونه این خونه ویرون)، گریه کنیم و تنظیمى از واروژان واژگونمون کنه و جمعه اى از فرهاد بشنویم و تکرار روزاى بد و عربده بکشیم و حالى کنیم. نشد.

بیست و سى گذشت و چهل شد و بعدش هم عادى و پوچ و خنثى و پوک شد حس زندگى. و پس از سالها قحطىِ اون آهنگهاى خوب ، زد و موزیک پاپ باب شد و نسل شماها اومد و خوندین و مردم هم که عاشق موسیقى، شنیدن و هر کدوم به یکى تون توجه نشون داد و منم اتفاقى باهات آشنا شدم و مثل خیلى ها علاقه مند خودت و خوندنت شدم.

خاصه که سیّد بودى و دغدغه هایی داشتى و لا به لاى ترانه هایی که میخوندى همه مطلب مردم و درداشون بود. شد که دوست بشیم و هیچوقت هم اسم کوچیک تو صدا نزدم و جز سیّد جان خطابت نکردم. این آخرین کنسرت به حق بهترین اجراهات بود. محشر بودى. ریش و موهات سفید شده و صدات خراش ورداشته و سینه ت سوخته. اجراى این کنسرت آخرى ت وقتى داشتم روى صحنه میشنیدم و میدیدمت کمى حسرت نداشتن و ندیدن داریوش و فرهاد و فروغى و روزگاران کم شد.

وقتى اعتراض ت به نفع مردم بواسطه انتخاب ترانه ء ترانه سراها و شعرِ شُعَرا در تمام طول ایام کارى ت برام مرور مى شد، فکر کردم چه خوبه که خواننده اى مثل تو داریم. راستش سّیدجان من بیشتر به بودنت خوشحالم تا به دوستى ت. دوستى خودخواهیه. اما بودن امثالت در این برهوت براى اینکه حرف تون و با موسیقى به گوش و قلب مردم برسونید ضرورته. سیدجان یادمون هست و مى مونه که چرا هشت سال نخوندى و ساکت موندى. هشت سال به حرمت مردم نخوندن و سکوت به دهن ساده میاد.»

سایه ت کم نشه.
بهمن ماه ١٣٩۶
حامد تفنگساز صابرى بهداد